Sabata Sabatini
Skazani na życie
Jesteś, a może Cię nie być.
Nie zapłaczę
łzy wyschnęły me
jak rzeka na pustyni
Tak straszna obojętność
Oschłość
Hołd tym cechom
na kolana
padnij
i szanuj
szanuj je
je szanuj
zalety, które posiąść
z pewnością nie
będziesz w stanie
bo zbyt słaby jesteś
zbyt upodlony
przez tych którzy się
rozkoszują w swej próżności
zacofaniu
beznadziejności zwyczajnej
chorobliwej
żenującej umysłowej pustce
Nie zapłaczę
łzy wyschnęły me
jak rzeka na pustyni
Tak straszna obojętność
Oschłość
Hołd tym cechom
na kolana
padnij
i szanuj
szanuj je
je szanuj
zalety, które posiąść
z pewnością nie
będziesz w stanie
bo zbyt słaby jesteś
zbyt upodlony
przez tych którzy się
rozkoszują w swej próżności
zacofaniu
beznadziejności zwyczajnej
chorobliwej
żenującej umysłowej pustce
heh
Nie ma nic gorszego, jak z dupy robić gębę...
Zarzekać się, a swoje czynić...
A potem mieć pretensje, gdy gtoś stwierdza prawdę
i mówi ją na głos
prosto w oczy.
Jednak nie ma, że boli.
Bo ma boleć.
Powinno.
Ktoś musi w głos mówić, ktoś musi być katem
Sumienia wyręczeniem
Szczerym dręczycielem, aż skruszeje ta gruba warstwa wazeliny.
Aż dojdziesz do wniosku, że dupa gębą nie może być.
Bo słowa nie są gównem, a gówno nie ma wyrazu.
Więc ogarnij swe tępe zachowanie i bądź
godny zwać się człowiekiem...
